Bye, Bye kotjes, tot nooit meer (week 3)
Vandaag had ik het geluk zelf beroepsgewijs aanwezig te zijn op de werf voor de plaatsing van de kombitube-schoorsteen. Maar het was vooral leuk (en een beetje doodeng) om alles op korte tijd radicaal te zien veranderen. Op dit moment staat het huis in zijn meest waardeloze staat en dat is toch even slikken. De achterbouw en garage 1 werden afgebroken en het dak is nog niet af, een echte ruïne. Maar langs de andere kant voel je de ruimte en zie je het licht zelfs op een dag als vandaag echt binnenstromen. Qua constructie valt het huis na het strippen eigenlijk ook nog best mee wat niet kan gezegd worden van het onze buurvrouw haar huis. De aanbouw bij haar is er echt door een knoeier opgeflanst en het is duidelijk waarom ze het koud heeft in de winter. De muur is bovenaan open en het water loopt zomaar de snelbouwsteen in.





